Het hoofdbestanddeel kan een polyurethaan zijn. Het spectrum vertoont een sterke carbonylstrekking bij 1726 cm⁻¹, typisch voor urethaan/estergroepen, samen met karakteristieke amide II-bandern bij 1533 en 1510 cm⁻¹ van N–H-buiging en C–N-rek, wat wijst op urethaanverbindingen. Absorpties bij 1151 en 1043 cm⁻¹ komen overeen met C–O–C-etherrekkingen, en alifatische C–H-vibraties verschijnen nabij 2924 cm⁻¹. Deze combinatie van urethaan-carbonyl, amide II en etherkenmerken is sterk suggestief voor een polyurethaanmateriaal. De meegeleverde achtergrond ‘Rubber met recoater’ is gedeeltelijk consistent met deze spectrale bevindingen: de term ‘recoater’ komt overeen met een polyurethaancoating, terwijl ‘rubber’ waarschijnlijk verwijst naar het substraat en niet wordt weerspiegeld in het spectrum. Als precieze identificatie van het polyurethaan-type vereist is, kan aanvullende analyse zoals pyrolyse GC-MS de samenstelling van de zachte segmenten oplossen.