Το φάσμα FTIR του δείγματος κυριαρχείται από υπογραφές ενός ενυδατωμένου δικτύου πολυσακχαριτών. Η ευρεία ζώνη τάνυσης O–H κοντά στα 3348 cm⁻¹, οι αλειφατικές τάνυσεις C–H στα 2850 και 2916 cm⁻¹, και το πυκνό περίβλημα των δονήσεων C–O και C–O–C μεταξύ 1200 και 900 cm⁻¹ σχηματίζουν μαζί ένα πρότυπο που ταιριάζει στενά με το αποτύπωμα υδατανθράκων που τεκμηριώνεται στα φάσματα αναφοράς του μελιού και συναφών υλικών. Η ζώνη στα 1644 cm⁻¹ αποδίδεται στην κάμψη του νερού, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η συμβολή από καρβονύλιο αμιδίου. Πρόσθετα ασθενή χαρακτηριστικά στα 1555 cm⁻¹ (αμίδιο II) και 716 cm⁻¹ (πιθανή αρωματική κάμψη εκτός επιπέδου) υποδηλώνουν μικρές ποσότητες αζωτούχων ή αρωματικών συστατικών. Η σύγκριση με τη βιβλιοθήκη αναφοράς έδωσε ένα πολύ χαμηλής εμπιστοσύνης ταίριασμα με 1,5‑dithiocan‑3‑ol και μια συναινετική κατεύθυνση προς αρωματικά/μεθοξυ συστήματα· ωστόσο, η απουσία οποιωνδήποτε δονήσεων που σχετίζονται με το θείο υποδηλώνει ότι αυτή η συγκεκριμένη αντιστοιχία δεν είναι σωστή. Συνολικά, τα στοιχεία υποδεικνύουν μια ενυδατωμένη, πλούσια σε πολυσακχαρίτες ουσία που περιέχει επίσης αρωματικές και μεθοξυ λειτουργικές ομάδες, αλλά η ακριβής χημική ταυτότητα δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από τα παρόντα δεδομένα. Η εις βάθος ερμηνεία FTIR δεν επιλέχθηκε για αυτήν την εργασία, οπότε αυτή η ενότητα εμφανίζει μόνο το αποτέλεσμα της αναζήτησης στη βιβλιοθήκη και δεν εκτελέστηκε καμία βαθιά ερμηνεία AI.