Mevcut FTIR deseni, florlu organik bir malzemeyle, muhtemelen bir florokarbon veya floropolimer benzeri örnekle en tutarlı olanıdır, ancak kütüphane kanıtı zayıftır ve kesin bir bileşik düzeyinde tanımlamayı desteklemez. En güçlü örnek merkezli destek, 1160-1181 ve 1307 cm⁻1 bölgesindeki yoğun bant kümesi ve 770 ile 1054 cm⁻1 arasındaki birden fazla parmak izi absorpsiyonudur; bu desen C-F bakımından zengin malzemelerle uyumludur. Aynı zamanda, spektrum 2813 ve 2943 cm⁻1'de C-H gerilmesi ve 1459 cm⁻1 yakınında bir bükülme özelliği gösterir; bu, tamamen perflorlu bir bileşime karşı çıkar ve belirli bir florokarbon varlığından ziyade daha geniş bir florlu hidrokarbon veya floropolimer benzeri yönü destekler. Önerilen sonraki adım: Tam spektrumu, FLOROKARBON ve tetrafloroetilen/etilen kopolimeri için doğrulanmış referans spektrumlarıyla karşılaştırın ve 1000-1400 cm⁻1 C-F bölgesindeki tam şekil ve yoğunluk desenine odaklanın. 1700-1800 cm⁻1 yakınındaki karbonil absorpsiyonu ve 3000 cm⁻1 üzerindeki geniş N-H veya O-H gerilmeleri için dikkatlice kontrol edin; bazı kütüphane komşuları tarafından zayıfça önerilen oksijenli veya azotlu alternatifleri elemek için. Malzeme formu izin veriyorsa, florun bir polimer omurgasında, yan zincirli florlu hidrokarbonda veya daha ayrı bir florlu küçük molekülde bulunup bulunmadığını doğrulamak için tamamlayıcı Raman veya 19F NMR verileri elde edin. Bu katı bir parça veya kaplama ise, gözlemlenen C-H bantlarının ana malzemeden mi yoksa bir yüzey kirleticisinden veya karışım bileşeninden mi kaynaklandığını belirlemek için mümkünse ATR ve transmisyon ile FTIR'ı tekrarlayın.