• การจับคู่คลังที่ดีที่สุด: กรดเฮกเซนไดโออิก, พอลิเมอร์กับ 1,4-บิวเทนไดออลและ 1,2-โพรเพนไดออล, โดเดคาโนเอต #146255

• หลักฐานโดยตรงอ้างอิงพีคที่ 465, 591, 756 และ 833 ซม.-1 ถึงการสั่นของโลหะ–ออกซิเจน, C–H นอกระนาบ และฮาโลเจน; การกำหนดเหล่านี้มาจากวรรณกรรมเกี่ยวกับสารประกอบอนินทรีย์และไม่ตรงกับการระบุพอลิเอสเตอร์โดยตรง แสดงว่าพีคเหล่านั้นอาจเกิดจากสารเติมแต่งรอง สารตัวเติม หรือสิ่งแปลกปลอมทางสเปกตรัม มากกว่าเมทริกซ์พอลิเมอร์หลัก
• ผลการจับคู่จากคลังข้อมูลแม้จะสูง แต่ไม่ได้ยืนยันอัตราส่วนไดออลที่แน่นอนหรือหมู่ปลายโดเดคาโนเอตอย่างเฉพาะเจาะจง และการแปรผันองค์ประกอบเล็กน้อย (เช่น โคพอลิเมอร์อะดิเพตที่แตกต่างกัน) อาจให้สเปกตรัมที่คล้ายกัน
• แถบที่อ่อนที่เลขคลื่นต่ำ (ต่ำกว่า 800 ซม.-1) ไม่ได้ถูกอธิบายอย่างสมบูรณ์โดยแบบจำลองพอลิเอสเตอร์และอาจเกิดจากสารเติมแต่งอนินทรีย์ปริมาณน้อย แต่ไม่ได้เปลี่ยนการระบุพอลิเมอร์หลัก

ขั้นตอนต่อไปที่แนะนำ: The weak absorption at 756 and 833 cm⁻¹ may warrant further investigation; confirmation of the specific polyester composition could be obtained by pyrolysis‑GC/MS or NMR to identify the exact diol and acid units. The presence of a broad O-H band at 3535 cm⁻¹ suggests potential hydrolysis; if relevant, a water content determination or end‑group analysis by chemical titration would clarify the extent of degradation.