• Beste bibliotheekovereenkomst: Hexaandizuur, polymeer met 1,4-butaandiol en 1,2-propaandiol, dodecanoaat #146255

• Directe bewijsreferenties wijzen pieken bij 465, 591, 756 en 833 cm⁻¹ toe aan metaal‑zuurstof, C‑H‑uit‑het‑vlak en halogeenvibraties; deze toewijzingen komen uit literatuur over anorganische verbindingen en komen niet direct overeen met de polyesteridentificatie, wat aangeeft dat die pieken mogelijk het gevolg zijn van kleine additieven, vulstoffen of spectrale artefacten in plaats van de hoofdpolymermatrix.
• De bibliotheekmatch, hoewel hoog, bevestigt niet uniek de exacte diolverhouding of de dodecanoaat‑eindgroep, en kleine samenstellingsvariaties (bijv. verschillende adipaatcopolymeren) kunnen vergelijkbare spectra opleveren.
• De zwakke banden bij lage golfgetallen (onder 800 cm⁻¹) worden niet volledig verklaard door het polyestermodel en kunnen afkomstig zijn van sporen anorganische additieven, maar ze veranderen de primaire polymeeridentificatie niet.

Aanbevolen volgende stappen: The weak absorption at 756 and 833 cm⁻¹ may warrant further investigation; confirmation of the specific polyester composition could be obtained by pyrolysis‑GC/MS or NMR to identify the exact diol and acid units. The presence of a broad O-H band at 3535 cm⁻¹ suggests potential hydrolysis; if relevant, a water content determination or end‑group analysis by chemical titration would clarify the extent of degradation.