• การจับคู่คลังที่ดีที่สุด: POLYESTER #12708 | match 88.1%

1. สเปกตรัม FTIR สอดคล้องกับ POLYESTER ซึ่งเป็นผลลัพธ์อันดับหนึ่งจากคลัง (ความคล้ายคลึง 0.881 ความเชื่อมั่นสูง) วัสดุมีสารตัวเติมแคลเซียมคาร์บอเนตในปริมาณมาก ดังที่เห็นจากรูปแบบการสั่นของคาร์บอเนตที่มีลักษณะเฉพาะ เมทริกซ์อินทรีย์แสดงลักษณะอะโรมาติก/เอไมด์ ซึ่งสนับสนุนทิศทางการเปรียบเทียบจากคลังอ้างอิง
2. การเปรียบเทียบกับคลังสเปกตรัมอ้างอิงให้ผลเป็น POLYESTER ด้วยความเชื่อมั่นสูง (85 %) และความสอดคล้องของ Top‑15 ที่บ่งชี้ถึงเคมีอะโรมาติก/เอไมด์
3. กลุ่มพีคสามพีคที่ 712, 875 และ 1429 cm⁻¹ บ่งชี้อย่างชัดเจนถึงสารตัวเติมแคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งสอดคล้องกับความคล้ายคลึงสูงของสเปกตรัมแคลเซียมคาร์บอเนตที่ปรากฏในตัวเลือก Top‑15 ของคลัง
4. แหล่งข้อมูลอิสระหลายแหล่งระบุแถบเหล่านี้ว่าเป็นการสั่นของคาร์บอเนต ซึ่งสนับสนุนการระบุสารตัวเติม
5. คู่แถบที่แข็งแรงที่ 875 cm⁻¹ และ 712 cm⁻¹ เกิดจากการดัดงอนอกระนาบของคาร์บอเนตและโหมดการดัด ν₄ ตามลำดับ และได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากการระบุในเอกสาร [1][3]
6. การดูดกลืนที่ 1429 cm⁻¹ ระบุว่าเป็นการยืดแบบไม่สมมาตรของคาร์บอเนต ซึ่งตรงกับตำแหน่งพีคที่รายงานสำหรับผงหินปูน (Wang et al. 2023)
7. แถบการยืดของคาร์บอนิลของเมทริกซ์โพลีเอสเตอร์พบที่ 1797 cm⁻¹ ซึ่งสูงกว่าช่วง C=O ของเอสเทอร์ทั่วไปเล็กน้อย อาจเกิดจากแอนไฮไดรด์หรือเอสเทอร์คอนจูเกต [6]
8. แถบกว้างประมาณ 3440 cm⁻¹ สอดคล้องกับการยืด O-H ของน้ำที่ถูกดูดซับ ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปในระบบพอลิเมอร์ที่มีสารตัวเติม [4]
9. มีแถบที่ 1030 cm⁻¹ และสามารถระบุในวงกว้างว่าเป็นการสั่นของพันธะเดี่ยว C-O แม้ว่าการระบุที่แน่นอนยังไม่มีความจำเพาะ
10. การระบุพีคหลักประกอบด้วย 1429: เอกสารที่เกี่ยวข้อง: ชุดคุณลักษณะของคาร์บอเนต (CO3) | การอ้างอิงโดยตรง: alkyl c h; c o single bond; 875: เอกสารที่เกี่ยวข้อง: ชุดคุณลักษณะของคาร์บอเนต (CO3); เครือข่ายอะลูมิโนซิลิเกต/ไซลอกเซน | การอ้างอิงโดยตรง: alkyl c h; c o single bond; 1030: เอกสารที่เกี่ยวข้อง: เครือข่ายอะลูมิโนซิลิเกต/ไซลอกเซน | การอ้างอิงโดยตรง: alkyl c h; c o single bond; 712: เอกสารที่เกี่ยวข้อง: ชุดคุณลักษณะของคาร์บอเนต (CO3) | การอ้างอิงโดยตรง: alkyl c h; c o single bond

• ตำแหน่งพีคคาร์บอนิล (1797 cm⁻¹) เลื่อนสัมพันธ์กับการดูดกลืน C=O ของโพลีเอสเตอร์ทั่วไป (~1720 cm⁻¹) ซึ่งอาจเกิดจากการเกิดแอนไฮไดรด์หรือพันธะเอสเทอร์ที่ดึงอิเล็กตรอน แต่ไม่ได้ตัดการจำแนกประเภทโพลีเอสเตอร์
• แถบที่ 1030 cm⁻¹ ไม่สามารถระบุอย่างแน่ชัดเป็นหมู่ฟังก์ชันเฉพาะจากข้อมูลปัจจุบัน ทั้งการยืด C-O (เอสเทอร์/แอลกอฮอล์) และ S=O ของซัลฟอกไซด์เป็นไปได้ โดยแบบหลังเสนอโดยแหล่งข้อมูลหนึ่ง [2]
• ลักษณะที่แน่ชัดของแกนหลักโพลีเอสเตอร์ (เช่น ลำดับเอไมด์อะโรมาติก, คอมอนอเมอร์ไวนิลเอสเทอร์ที่เป็นไปได้) จะได้รับประโยชน์จากการวิเคราะห์เพิ่มเติม เช่น ไพโรไลซิส-จีซี/เอ็มเอส หรือ เอ็นเอ็มอาร์

ขั้นตอนต่อไปที่แนะนำ: Confirm the base polymer by dissolving or extracting the filler (acid digestion) and re‑recording the FTIR spectrum of the organic fraction. Perform thermogravimetric analysis (TGA) coupled with FTIR to resolve the carbonate content and identify the thermal degradation signature of the polymer. Acquire Raman or X‑ray diffraction data to verify the polymorph of calcium carbonate (calcite vs. aragonite).