ข้อสรุป
วัสดุเอไมด์/ยูเรียที่มีวงแหวนอะโรมาติก อาจมีส่วนประกอบเมทาคริเลต
ทิศทางคลังข้อมูลข้อสรุป
- รูปแบบแถบเอไมด์ I, II และ A ได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากข้อมูลอ้างอิงที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับฟิล์มเจลาตินและไคโตซาน [5] โดยที่ 1653 cm⁻¹ ถูกกำหนดให้เป็นเอไมด์ I (C=O ยืด), 1552 cm⁻¹ เป็นเอไมด์ II (N–H งอ) และ 3310 cm⁻¹ เป็นเอไมด์ A (N–H ยืด)
- ผู้สมัคร 15 อันดับแรกของห้องสมุดรวมกลุ่มกันรอบยูเรียอะโรมาติกและอะลิฟาติก (ฟีนิลยูเรีย, ไซโคลเฮกซิลยูเรีย) รวมถึงโพลี(อะคริลาไมด์) และโพลี(เมทิลอะคริลาไมด์) โดยให้ทิศทางที่แข็งแกร่งจากห้องสมุดไปสู่เคมีเอไมด์/ยูเรียที่มีส่วนประกอบของวงแหวน
- แถบเอไมด์ I ที่ 1653 cm⁻¹ (C=O ยืด), เอไมด์ II ที่ 1552 cm⁻¹ (N–H งอควบคู่กับ C–N ยืด) และการดูดกลืน N–H ยืดกว้างที่ศูนย์กลางใกล้ 3310 และ 3424 cm⁻¹ ก่อให้เกิดรูปแบบเอไมด์ลักษณะเฉพาะที่ใกล้เคียงกับฟิล์มเจลาติน [5]
ข้อจำกัดหลัก
การชนะเลิศของห้องสมุด tert‑butylurea เป็นโมเลกุลอะลิฟาติกที่ไม่สามารถอธิบายแถบอะโรมาติกที่สังเกตที่ 1514, 1608 และ 694 cm⁻¹ ดังนั้นการระบุเป็น tert‑butylurea บริสุทธิ์จึงไม่สามารถยืนยันได้
