• การจับคู่คลังที่ดีที่สุด: โคพอลิเมอร์ไวนิลคลอไรด์/ไวนิลอะซิเตท #322

• วัสดุในฐานข้อมูลอันดับต้นไม่มีซิลิกอน แต่กลุ่มคลัสเตอร์เลขคลื่นสูงแสดงการตรงกันอย่างยอดเยี่ยมกับการสั่นยืด Si–H ของสารประกอบซิลิกอนไฮโดรจิเนต ซึ่งบ่งชี้ถึงส่วนประกอบที่ไม่ใช่อินทรีย์
• ไม่มีลักษณะสเปกตรัมเฉพาะของซิลิกอนอื่น ๆ (เช่น การยืด Si–O–Si ใกล้ 1000–1100 cm⁻¹) ที่แยกได้ชัดเจน ทำให้การกำหนดให้เป็นซิลิกอนอนินทรีย์ล้วนอ่อนแอลง
• กลุ่มคลัสเตอร์ระหว่าง 2000 ถึง 2222 cm⁻¹ ยังคงเป็นความไม่แน่นอนหลัก: สามารถเกิดจากสปีชีส์ Si–H (สารเติมแต่ง การปนเปื้อน หรืออนุภาคเชิงหน้าที่) หรือจากชุดแถบไนไตรล์/แถบรวมที่ผิดปกติภายในพอลิเมอร์อินทรีย์
• หากไม่มีข้อมูลธาตุหรือข้อมูลสเปกโทรสโกปีแบบตั้งฉาก ต้นกำเนิดทางเคมีที่แน่นอนของคลัสเตอร์นี้ไม่สามารถกำหนดได้อย่างมั่นคง

ขั้นตอนต่อไปที่แนะนำ: Perform elemental analysis (EDS, XPS, or ICP) to establish the presence or absence of silicon and quantify its concentration. Acquire a Raman spectrum to differentiate between C≡N and Si–H vibrations; the polarisability differences should yield complementary information. Use solid‑state ¹³C and ²⁹Si NMR to resolve the organic polymer backbone and any silicon-based domains.