• Καλύτερη αντιστοίχιση βιβλιοθήκης: Πολυ(στυρένιο), μονοκαρβοξυτελικό #543

• Δεν ανιχνεύθηκαν σημαντικές αντιφατικές ζώνες· απουσιάζουν σήματα για εναλλακτικές οικογένειες πολυμερών (π.χ., έντονος αιθέρας C–O–C κοντά στα 1100 cm⁻¹, νιτρίλιο κοντά στα 2240 cm⁻¹, ή εκτεταμένες ζώνες σιλοξανίου).
• Η ζώνη καρβονυλίου στα 1733 cm⁻¹, αν και υποδηλώνει καρβοξυλικό τερματισμό, δεν μπορεί να διακρίνει μεταξύ μονοκαρβοξυλικού και δικαρβοξυλικού τερματισμού μόνο με FTIR.
• Η απόδοση της ζώνης στα 1026 cm⁻¹ σε C–O είναι εύλογη, αλλά θα μπορούσε επίσης να έχει συνεισφορές από αρωματικές παραμορφώσεις εντός επιπέδου· η απόδοση στα 1235 cm⁻¹ είναι προσωρινή και μπορεί να αντικατοπτρίζει πολλαπλές επικαλυπτόμενες καταστάσεις.

Προτεινόμενα επόμενα βήματα: Confirm end‑group identity and concentration by titration, mass spectrometry, or NMR. Compare the spectrum with a certified reference of monocarboxy‑terminated polystyrene to rule out small amounts of dicarboxy‑terminated chains or residual impurities. If quantitative information is needed, prepare a calibration curve using known molecular weight standards.