De hoofdcomponent is mogelijk een anorganisch sulfaatzout, waarschijnlijk met kristalwater. Het spectrum vertoont een sterke, brede S=O asymmetrische rek die kenmerkend is voor sulfaat bij 1107 cm⁻¹ en een buigingsabsorptie bij 614 cm⁻¹. Brede O–H-rekbanden bij 3262 en 3343 cm⁻¹ samen met een H–O–H-buigingsmodus bij 1644 cm⁻¹ duiden op de aanwezigheid van water in een gehydrateerd kristalrooster. Verdere bevestiging van het specifieke kation, zoals kalium of natrium, kan worden verkregen door elementanalyse of ionchromatografie.